Ενημέρωση από την παρέμβαση στην Π.Ράλλη στις 1/12/2018

βίντεο από τη δράση: https://archive.org/details/intervention_20181201

Πρώτη Δεκεμβρίου, ημέρα Σάββατο, στις 3 μ.μ. πραγματοποιήθηκε αιφνιδιαστική παρέμβαση-συγκέντρωση αλληλεγγύης από 50 συντρόφους και συντρόφισσες έξω από το κολαστήριο της Πέτρου Ράλλη. Επιλέξαμε να μην ανακοινώσουμε αυτή την συγκέντρωση αλληλεγγύης επειδή στην προηγούμενη ανακοινωμένη παρέμβαση μας οι δεσμοφύλακες είχαν προετοιμαστεί απομονώνοντας τους μετανάστες και τις μετανάστριες από το να έχουν οπτική και ακουστική επαφή μαζί μας. Στην συγκέντρωση αλληλεγγύης φωνάξαμε συνθήματα και είχαμε πολύγλωσσα πανό και το πιο σημαντικό, καταφέραμε να επικοινωνήσουμε με τους/τις έγκλειστους/ες οι οποίοι/ες είχαν πολύ δυναμική ανταπόκριση στην παρουσία μας. Μιλήσαμε μαζί τους, όσο ήταν δυνατόν, μέσω ντουντούκας και πήραμε τα μηνύματά τους, γραμμένα σε χαρτί, τα οποία ήταν τοποθετημένα σε διάφορες συσκευασίες τις οποίες έριχναν προς το μέρος μας από τα κελιά τους.

Ευχάριστη έκπληξη μας προκάλεσε η στάση των μεταναστριών, αφού ήταν από τις ελάχιστες παρεμβάσεις που είχαν τόσο δυναμική αλληλεπίδραση με την συγκέντρωση. Ο μικρός τους αριθμός τις κάνει εύκολο στόχο για τους μπάτσους όταν αυτές επιλέγουν να επικοινωνήσουν με τις συγκεντρώσεις, και για αυτό τις περισσότερες φορές παραμένουν ήσυχες, όχι όμως αυτήν την φορά.

Ακόμα μια φορά οι δεσμοφύλακες προσπάθησαν να αποκόψουν τους άντρες κρατούμενους από εμάς απειλώντας τους σωματικά ή λέγοντας πως «θα καθυστερήσουν την απελευθέρωση όποιου μιλάει μαζί μας». Ακόμα και φαγητό τους πρόσφεραν για να τραβηχτούν πίσω. Σε κάποια στιγμή οι μπάτσοι κατάφεραν να κλείσουν τα παράθυρα σε κάποια κελιά για πολύ λίγο όμως αφού οι μετανάστες διεκδίκησαν ξανά το άνοιγμά τους. Δυστυχώς μετά την αποχώρησή μας, μετανάστης που βρίσκεται πολλούς μήνες μέσα και προσπαθούσε ασταμάτητα να επικοινωνήσει μαζί μας, ξυλοκοπήθηκε από τους μπάτσους για παραδειγματισμό.

Σε σχέση με τις συνθήκες εντός των φυλακών γνωρίζουμε πως υπάρχει μετανάστης πολύ άρρωστος τον οποίο έχουν βάλει μόνο του σε κελί χωρίς ακόμα να του φέρουν γιατρό ενώ λίγες μέρες πριν την παρέμβασή μας,  μια ηλικιωμένη κρατούμενη που μπήκε με πολύ σοβαρά προβλήματα υγείας δεν έλαβε καμιά ιατρική βοήθεια και όταν τελείωσε η κράτησή της δεν παραπέμφθηκε σε νοσοκομείο αλλά  αφέθηκε σε πάρα πολύ άσχημη κατάσταση με κίνδυνο της ζωής της. Καταστάσεις σαν αυτές έρχονται να δέσουν με το τυπικό καθεστώς που υπάρχει για τα επισκεπτήρια. Κάθε κρατούμενος/η για να καταφέρει να δει κάποιον άνθρωπο πρέπει να υπάρξει παράλληλη ονομαστική αίτηση και από τις δύο μεριές. Για ανθρώπους που συνήθως δεν έχουν κανένα στην Ελλάδα αυτό οδηγεί σε πραγματική απομόνωση από τον έξω κόσμο. Σε αυτόν τον παραλογισμό έρχεται να προστεθεί το γεγονός πως κάθε κρατούμενος/η μπορεί να δει μόνο ένα άτομο τον μήνα. Τουτέστιν αν κάποιος έγκλειστος/η έχει ένα επισκεπτήριο ώστε να αποκτήσει πχ μια τηλεκάρτα, θα πρέπει να περιμένει ακόμα ένα μήνα για να δει κάποιον άλλον.

Όλο το πιο πάνω πλαίσιο εγκλεισμού αποτελεί θεσμική-κρατική απόφαση και εντάσσεται στην πολιτική που καθιστά τους μετανάστες/-τριες αόρατους και φυσικά πιέζει στην απέλαση ή στην φυσική εξόντωσή τους.

Οι πιο πάνω συνθήκες εγκλεισμού και πρακτικές καταστολής μας εξοργίζουν ακόμα περισσότερο και μας οδηγούν στην συνέχεια και την ένταση του αγώνα μας. Μέχρι το κλείσιμο των κέντρων κράτησης, μέχρι οι μετανάστες και οι μετανάστριες να ζήσουν ελεύθερα.

ΦΩΤΙΑ ΣΤΑ ΚΕΝΤΡΑ ΚΡΑΤΗΣΗΣ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΣΟΥΣ/ΕΣ ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΝΤΑΙ

ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΧΩΡΙΣ ΕΞΟΥΣΙΕΣ ΚΑΙ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ,ΣΥΝΟΡΑ ΚΑΙ ΦΡΑΧΤΕΣ ,ΚΑΤΑΠΙΕΣΤΕΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΠΙΕΣΜΕΝΟΥΣ/ΝΕΣ

21/12 Μπαρ οικονομικής ενίσχυσης

Μπαρ οικονομικής ενίσχυσης στην κατάληψη Δερβενίων56
Τα έσοδα θα διατεθούν για την διαβίωση συντροφου που τραυματίστηκε μετά από συμπλοκή με φασίστες

Από τα καλοκαιρινά «αναψυκτήρια» στις «μέρες Χριστουγέννων»

 
Με έκπληξη το περασμένο καλοκαίρι παρακολουθήσαμε -από απόσταση- το πολιτιστικό πανηγύρι με τον παράταιρο τίτλο «Αναψυκτήριον τα Ωραία Εξάρχεια». Δύο ολόκληρες εβδομάδες συναυλιών σε έναν κατά τα άλλα ελεύθερο χώρο, με πρόταγμα τη μετατροπή της πλατείας σε «αναψυκτήριο» (!) σαν λύση «κόντρα στα σκοτάδια των καιρών μας». Τώρα που ήρθε ο Δεκέμβρης τα «Ωραία Εξάρχεια» των ιδεών και του πολιτισμού συνεχίζουν τον εξωραϊσμό της πλατείας με χριστουγεννιάτικες πινελιές σε «Ένα ξεχωριστό τριήμερο γεμάτο μουσική, bazaar βιβλίων, εναλλακτικών εκδόσεων και σπάνιων dvd  σε ειδικές εορταστικές τιμές, από τις 11 το πρωί μέχρι αργά το βράδυ”.
Ουσιαστικά βρισκόμαστε μπροστά στην εγκατάσταση μιας ημι-μόνιμης εμπορευματοποίησης ενός ελεύθερου χώρου, με την παράλογη για εμάς σύμπραξη πολιτικών ομαδοποιήσεων με καταστηματάρχες. Συνδυάζοντας το πανηγύρι με την τοπική επικαιρότητα του καλοκαιριού (βλέπε απόπειρα εκκένωσης  της κατάληψης της Αραχώβης) τα πολιτιστικά δρώμενα φαίνεται να είναι η άλλη όψη της προσπάθειας για επιβολή στην γειτονιά, αυτή τη φορά με το προσωπείο του εξευγενισμού. Εξευγενισμός που, χρησιμοποιώντας λόγο και αισθητική που παραπέμπουν σε εμποροπανηγύρεις του Δήμου Αθηναίων έχει βασικό σκοπό να εκδιώξει όσους/ες χαρακτηρίζονται από την κυρίαρχη αφήγηση ως «λούμπεν» και να τους/τις αντικαταστήσει  με χαρούμενους/ες καταναλωτές/ριες κουλτούρας και ικανοποιημένους/ες αναρχοτουρίστες/ριες (τώρα που είναι και στα πάνω του το Airbnb). Εξευγενισμός που προσομοιάζει αυτόν που είδαμε μια δεκαετία πριν να επιχειρείται από ιδιωτικά και δημόσια συμφέροντα (χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία) με καλλιτέχνες και πολιτιστικά δρώμενα στο Μεταξουργείο. Εξευγενισμός με διάχυτο ρατσισμό και ταξικό πρόσημο: τα αγαπημένα τους Εξάρχεια δεν χωράνε τόσους πολλούς μετανάστες/ριες, πόσο μάλλον όταν αυτοί/ες ξεφεύγουν από το πλαίσιο του καλού και πειθήνιου, όταν όντας άνεργοι/ες τείνουν σε κάποιες περιπτώσεις στην μικροπαραβατικότητα ή πουλάνε σουβλάκια (ενώ τα «Ωραία Εξάρχεια» έχουν λυμένο το βιοπορισμό τους) και όταν οι (μη) επιλογές τους χαλάνε την όμορφη εικόνα του θεματικού πάρκου των «Ωραίων Εξαρχείων». 
Όσοι εμπνεύστηκαν τα εν λόγω δρώμενα είναι παραπάνω από σαφές ότι οραματίζονται μια πλατεία-αναψυκτήριο ή μια πλατείαριστουγεννιάτικη αγορά και όχι έναν ελεύθερο χώρο ζύμωσης και πολιτικής δράσης. Προσπαθούν συστηματικά να αποδείξουν (σε ποιούς άραγε;) πως τα Εξάρχεια δεν είναι «άβατο» αλλά μια χαρούμενη και εμπορική γειτονιά στην οποία τα «events» και τα «bazaar» θα θεραπεύσουν τα «προβλήματα». 
Δεν θέλουμε να παρεξηγηθούμε, αρέσει και σε εμας η διασκέδαση και η ξεγνοιασιά. Όμως δεν πιστεύουμε πως τα «σκοτάδια των καιρών μας» φωτίζονται με την εμπορευματοποίηση της πλατείας αλλά με συλλογικούς αγώνες που εμπεριέχουν κάθε λογής πολιτικά υποκείμενα, ενάντια στην κανονικότητα που μας επιβάλλουν κάθε μέρα και ακόμα περισσότερο τα Χριστούγεννα. Τα Εξάρχεια δεν έχουν ανάγκη καλλωπισμού για να δείχνουν ωραία και λιγότερο απειλητικά στα κανάλια.
Η πλατεία έχει ήδη πολλά μαγαζιά, δεν της χρειάζεται και ένα εποχιακό.

Common Grounds

Κατάληψη Δερβενίων 56