ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΑΣ ΕΧΕΤΕ ΜΟΝΟ ΤΑ ΝΤΟΥΒΑΡΙΑ, ΣΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΟΛΟΣ

Το τελευταίο κρατικό χτύπημα απέναντι στους κατειλλημένους χώρους αγώνα είναι η εκκένωση της ROSA NERA στα Χανιά στις 5 Σεπτέμβρη, ένα εγχείρημα που μετράει ήδη 16 χρόνια ζωής. H “αξιοποίηση” του κτιρίου περιλαμβάνει σχεδιασμούς για μετατροπή του σε ξενοδοχείο, στην ήδη ακραία επιβαρυμένη από τον τουρισμό περιοχή των Χανίων. Η επίθεση αυτή παίρνει τη σκυτάλλη από την εισβολή της αστυνομίας στις 23 Αυγούστου στην κατάληψη Libertatia όπου και συλλαμβάνονται 12 άτομα τα οποία πραγματοποιούσαν εργασίες ανοικοδόμησης στη στέγη του κτιρίου μετά από την καταστροφή που είχε δεχθεί από φασίστες στα απόνερα συγκέντρωσης για το μακεδονικό. Στις 17 Αυγούστου έχει εκκενωθεί ΠΡΟΣΩΡΙΝΑ!η κατάληψη Terra Incognita, ένα εγχείρημα που από το 2004 έχει έντονη ενεργή πολιτική δράση τόσο στο χώρο της Θεσσαλονίκης όσο και πανελλαδικά.Μια πληθώρα δράσεων αλληλεγγύης έχει ξεπηδήσει από τότε με πορείες, δράσεις προπαγάνδισης και στοχοποίησης υπευθύνων, συνελεύσεις αλληλεγγύης στην υπόλοιπη επικράτεια, συγκροτώντας ένα μήνυμα αντίστασης απέναντι στη συντονισμένη κρατική επίθεση που δεχόμαστε τόσο ως χώρος αλλά και ως κομμάτι των από τα κάτω που βιώνει τη γενικευμένη φτωχοποίηση και καταστολή.

Με την παρακαταθήκη επιχειρήσεων ετών ενάντια στο καταληψιακό κίνημα, το κράτος εκμεταλλεύεται την περίοδο του Αυγούστου για να ανοίξει τη βεντάλια της καταστολής σε χώρους που ριζώνουν και δρουν χρόνια τώρα και περά από την Αθήνα.Οι επιχειρήσεις αυτές εντάσσνται σε ένα γενικευμένο πλάνο καταστολήςκαι έχουν διπλό στόχο. Από τη μια να ναρκοθετήσουν τους τόπους συγκρότησης των πιο ριζοσπαστικών κομματιών και του αναρχικού χώρου, προσαθώντας να αποδυναμώσουν τις απαντήσεις και τη συμμετοχή στους αγώνες ενάντια στη λεηλασία των ζωών μας.Aπό την άλλη να χαϊδέψουν τα αυτιά των ψηφοφόρων τουε, επιδεικνύοντας την καταστολή και την καραμέλα της ασφάλειας ως το μόνο έργο που έχουν- διαχρονικά- να επιδείξουν. *Το κεκτημένο της στοχοποίησης των μεταναστευτικών καταλήψεων και των πολλαπλών εκκενώσεων εντός Εξαρχείων, δεν ξεχνάμε να το αποδώσουμε στο ΣΥΡΙΖΑ, που κατά τη διάρκεια της δικής του λαμπρής θητείας έστρωσε το δρόμο για αυτές τις εισβολές. (παραδείγματα εκκενώσεων GARE, Τζαβέλλας,Σολωμού,Μπουμπουλίνας κλπ).

Σε συνθήκες υγειονομικής και συστημικής κρίσης, γινόμαστε μάρτυρες του συνόλου αυτής της επίθεσης σε ευρύτερα κομμάτια της κοινωνίας, όλο το προηγούμενο διάστημα, με πιο πρόσφατο το χουντικής προέλευσης νομοσχέδιο για την απαγόρευση των διαδηλώσεων. Γινόμαστε μάρτυρες των «μαθηματικών» στις στατιστικές της πανδημίας. Των αντικρουόμενων ασκήσεων πειθάρχησης στο όνομα του περιορισμού του ιού. Τις επιθέσεις σε δημόσιους χώρους, τις εξώσεις μεταναστών από τα σπίτια τους (κατειλλημένα ή μη), τη συνεχή παρουσία μπάτσων κάθε είδους που κατέλαβαν τις γειτονιές μας, και τον αδιάλλειπτη συνθήκη ελέγχου στο σύνολο του κέντρου. Ζεστό χρήμα κύλησε στους φίλους των ΜΜΕ- χωρίς να σημαίνει ότι οι «νόμιμες» μίζες περιορίστηκαν εκεί- εξασφαλίζοντας την καθοδήγηση της κοινής γνώμης.Εξασφαλίζοντας τον αποπροσανατολισμό της από την έλλεψη στελέχωσης των νοσοκομείων και των δομών υγείας με ανθρώπινο δυναμικό αλλά και εξοπλισμό. Ντύνοντας επικοινωνιακά -μαζί με τις ομάδες marketingτης κυβέρνησης- τα πρωτοφανή μέτρα καταλήστευσης των εργασιακών κεκτημένων ζητώντας να ΣΥΝ-ΕΡΓΑΣΤΟΥΜΕ με τα αφεντικά μας για την εντατικοποίηση της εκμετάλλευσης μας για λιγότερα λεφτα. Αποσιωπώντας τις απαίσιες συνθήκες διαβίωσης που εντείνονται σε μια συνθήκη κρίσης, για όσους και όσες βρίσκονται έγκλειστοι σε στρατόπεδα και φυλακές. ** οι 2 μέρες συνεχόμενης φωτιάς στη Μόρια, με πάνω από 3500 άτομα να βρίσκονται εγκλωβισμένα κυριολεκτικά στο τίποτα, δεν είναι παρά η επόμενη σελίδα των βασανιστηριών αυτού του κόσμου.

Όλα αυτά συμβαίνουν για την κερδοφορία του χρεοκοπημένου συστήματος του καπιταλισμού και των εξουσιαστών μας. Διαχρονικό ρόλο σε αυτό διαδραματίζει η καταλήστευση του φυσικού περιβάλλοντος. Στο όνομα της«ανάπτυξης»τα βουνά έχουν γεμίσει αιολικά και οι θάλασσες που θα μαυρίσουν από το πετρέλαιο στο όνομα της κερδοφορίας των πολυεθνικών. Όσο για τους ελληνοτουρκικούς διαξιφισμούς για τη διευθέτηση της οικονομικής εκμετάλλευσης των ενδιάμεσων θαλάσσιων εδαφών τους, αποτελούν το μόνιμο θέμα των ημερών. Οι εκατέρωθεν κυβερνήσεις επιδίδονται στις γνωστές κινήσεις και δηλώσεις εντυπώσεων ενώ παράλληλα μοιράζουν την πίτα της εκμετάλλευσης. Τα γεωπολιτικά παιχνίδια στις πλάτες των από τα κάτω και του φυσικού πλούτου που παίζονται στο Αιγαίο, γνωρίζουμε πολύ καλά ότι θα γίνουν δολλάρια πετρελαίου, πλωτά σύνορα και βάρκες του λιμενικού που θα βυθίζουν τις βάρκες της ελπίδας των εκτοπισμένων. Θα γίνουν κονδύλια και μίζες για εξοπλισμούς και υποβρύχια, φουντώνοντας εθνικισμούς εκατέρωθεν των συνόρων.

Για όλους λοιπόν τους λόγους του κόσμου,καθεμία και καθένα από μας, ατομικά και συλλογικά, οφείλει να ανασυνταχθεί και να διαλέξει θέση μάχης, με δημιουργική φαντασία, αλλά και επιμονή στη διεκδίκηση των κεκτημένων που αίρονται. Το δρόμο, τις δομές, τις καταλήψεις, τα δίκτυα αλληλεγγύης μας, τις γειτονιές μας. Από τις εξεγέρσεις της μαύρης κοινότητας στις ΗΠΑ, μέχρι το κέντρο της Αθήνα προτάσσουμε τον αγώνα ενάντια στο καπιταλιστικό μοντέλο της νομιμοποιημένης μιζέριας και της εξατομίκευσης. Ενάντια σε πάσης φύσεως εκμετάλλευση, σε κάθε είδους εξουσία.

ΑΠΟ ΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΚΡΗΤΗ Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΟΡΓΗ ΣΙΓΟΒΡΑΖΕΙ ΚΑΙ Η ΕΚΡΗΞΗ ΤΗΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΕΤΡΗΣΙΜΗ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΩΝ ΚΑΤΑΠΙΕΣΜΕΝΩΝ ΓΙΑ ΖΩΗ

ΣΙΝΙΑΛΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΣΤΟΥΣ ΕΚΤΟΠΙΣΜΕΝΟΥΣ/ΕΣ ΣΤΗ ΜΟΡΙΑ

Κατάληψη Δερβενίων 56

Κάτω τα ξερά σας από τις καταλήψεις

Ξημερώματα Δευτέρας 17 Αυγούστου η κατάληψη Terra Incognita εκκενώνεται από τις κατασταλτικές δυνάμεις του κράτους. Μπάτσοι όλων των ειδών απέκλεισαν το χώρο γύρω από το κτίριο και εισέβαλλαν σε αυτό πραγματοποιώντας πολύωρες έρευνες. Κατάσχεσαν υλικοτεχνικό εξοπλισμό και δέσμευσαν μεγάλο κομμάτι κινηματικών υποδομών που στεγάζονταν στο κτίριο. Σε μικρό χρονικό διάστημα περίπου 100 αλληλέγγυα άτομα συγκεντρώθηκαν σε σημείο κοντά στην κατάληψη και κινήθηκαν με πορεία προς αυτή ως τον φραγμό των μπάτσων, φωνάζοντας συνθήματα.

Το κτίριο της οδού Τάσκου Παπαγεωργίου 2 (ιδιοκτησίας ΑΠΘ), στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, καταλαμβάνεται το 2004 και η Terra Incognita ξεκινάει τη λειτουργία της αποτελώντας έκτοτε ένα από τα βασικά σημεία συνάντησης του αγωνιζόμενου κόσμου της πόλης. Στα 16 χρόνια λειτουργίας της η κατάληψη στεγάζει συνελεύσεις, εκδηλώσεις, προβολές, συζητήσεις, αυτοοργανωμένες δομές (γυμναστήριο, αυτοδιαχειριζόμενη βιβλιοθήκη, τυπογραφική κολεκτίβα) αφήνοντας το στίγμα της στο αναρχικό κίνημα της Θεσσαλονίκης.

Η εκκένωση της κατάληψης Terra Incognita εντάσσεται σε ένα ευρύτερο κατασταλτικό σχέδιο του κρατικού μηχανισμού ενάντια στους από τα κάτω και – ακόμα πιο ειδικά – ενάντια στον αναρχικό χώρο. Η επίθεση αυτή έχει στο στόχαστρό της πολιτικούς χώρους, εργαλεία και υποδομές του κινήματος. Από το σφράγισμα του κτιρίου Γκίνη, βασικού χώρου συνάντησης οργανώσεων και συλλογικοποιήσεων του ανταγωνιστικού κινήματος, την εκκένωση της κατάληψης Δερβενίων 56 στην καρδιά των Εξαρχείων στα τέλη Ιούνη και την αναβίωση ενός χουντικής προέλευσης νομοσχεδίου το οποίο αφήνει στη δικαιοδοσία των αρχών τη διεξαγωγή διαδηλώσεων, μέχρι την εκκένωση της κατάληψης Terra Incognita, την προσθήκη της ομάδας ΔΡΑΣΗ στους δρόμους της Θεσσαλονίκης αλλά και την εισβολή στην κατάληψη Libertatia στις 23/8, με το μπλοκάρισμα των εργασιών αποκατάστασης του κτιρίου, την κατάσχεση του συνόλου των οικοδομικών εργαλείων και τη σύλληψη των συντρόφων και συντροφισσών που ήταν παρόντες/ούσες, το κράτος επιδιώκει την ευθεία αντιπαράθεση με τον αγωνιζόμενο κόσμο επιχειρώντας παντοιοτρόπως να πάρει πίσω κεκτημένα χρόνων, διεκδικώντας ακόμα περισσότερα.

Στην ολομέτωπη αυτή επίθεση απαντάμε πως θα μείνουμε παρόντες/ούσες να δομήσουμε τις κοινωνικές εκρήξεις του αύριο. Απαντάμε πως θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε συλλογικά για ένα κόσμο χωρίς καταπίεση και εκμετάλλευση, χωρίς διαχωρισμούς βάσει τάξης, φύλου, φυλής, σεξουαλικότητας. Απαντάμε πως θα υπερασπιστούμε τους χώρους μας, τις δομές μας, τις πρακτικές μας, τις ιδέες μας με όλες μας τις δυνάμεις. Απαντάμε με τη δικιά μας σειρά επίθεση, επίθεση, επίθεση…

Αλληλεγγύη στην κατάληψη Terra Incognita

Αλληλεγγύη στους συντρόφους και τις συντρόφισσες της κατάληψης Libertatia

Αλληλεγγύη στους συντρόφους και τις συντρόφισσες στα κατειλημμένα Προσφυγικά που υπερασπίζονται τη γειτονιά τους ενάντια σε κρατικές και παρακρατικές επιθέσεις

Τίποτα δεν τελείωσε – Όλα συνεχίζονται

 

Αναρχική ομάδα ΣΑΛΒΟ

Εκδήλωση και συζήτηση με αφορμή το άρθρο «Έξω απ’ την πλατεία η αστυνομία»

Το Σάββατο 1 Αυγούστου θα πραγματοποιηθεί στον πεζόδρομο της Δερβενίων, στα Εξάρχεια, από τις 20:00 και μετά εκδήλωση και συζήτηση με αφορμή το άρθρο του φύλλου 45 «Έξω απ’ την πλατεία η αστυνομία» το οποίο καταπιάνεται με τα πεσίματα των μπάτσων στις πλατείες αμέσως μετά τη λήξη της καραντίνας.

Φυσικά, τα Εξάρχεια ως ιδιαίτερο παράδειγμα στρατιωτικοποιημένης ζώνης, τα πογκρόμ των μπάτσων σε κατοίκους και θαμώνες, οι αλεπάλληλες εκκενώσεις της πλατείας Βικτωρίας, οι καθημερινές σχεδόν επιχειρήσεις-σκούπα στην πλατεία Εξαρχείων είναι ερωτήματα που καλούμαστε να απαντήσουμε, να συζητήσουμε και να προβληματιστούμε γι αυτά.

συντακτική ομάδα Αθήνας

Το αναφερόμενο άρθρο εδώ.

Η αφίσα σε .pdf

Για την υπεράσπιση των ζωών μας, για την Υπόθεση (λίγα λόγια για την εκκένωση της κατάληψης Δερβενίων 56)

Ξημερώματα, Παρασκευή 26 Ιούνη 2020, εκκενώνεται η κατάληψη Δερβενίων 56, ενώ παράλληλα εκκενώνεται και παρακείμενο κτήριο επί της οδού Δερβενίων.

Η κατάληψη αποτέλεσε στέγη της εφημερίδας δρόμου Άπατρις στην πόλη της Αθήνας, όπου η συντακτική ομάδα Αθήνας συμμετείχε ως ενεργό κομμάτι της. Η κατάληψη του αριθμού 56 αποτέλεσε έναν χώρο αγώνα. Από το άνοιγμα του κτηρίου το 2015 και τη χρήση του για τις τότε ανάγκες μεταναστριών και προσφύγων, το εγχείρημα αποτελούσε μία γωνιά που δημιουργούνταν και έτρεχαν ακηδεμόνευτα και οριζόντια, συνελεύσεις, δρώμενα αλληλεγγύης, εκδηλώσεις διαφόρων θεματικών, εργαστήρια αυτομόρφωσης, κινήσεις που στόχευαν τους από τα πάνω, υλικά, πολιτικά και πολιτισμικά. Αποτελούσε φυσικά, έναν χώρο συνεύρεσης εκατοντάδων ατόμων για μία σειρά κινηματικών και κοινωνικών διεργασιών, μακριά από τις λογικές του εμπορεύματος, του φιλοτομαρισμού και του καβατζώματος.

Στις πιο πρόσφατες κινήσεις της κατάληψης (η οποία λειτουργούσε μέσω της πολιτικής-διαχειριστικής συνέλευσης, με συμμετοχή ομάδων και ατόμων), αξίζει μία ειδική μνεία στη Δομή αλληλοβοήθειας της κατάληψης Δερβενίων 56. Η δομή αυτή στήθηκε και λειτούργησε καθόλη την περίοδο της καραντίνας, συνέχισε και μετά την «άρση» των απαγορεύσεων, δίνοντας βοήθεια σε όποιον και όποια την είχε ανάγκη, στο μέτρο των δυνατοτήτων μας. Αρχικός στόχος της δομής ήταν η παροχή βοήθειας στο πλαίσιο της γειτονιάς, κάτι που ξεπεράστηκε, καθώς πολλοί και πολλές μετανάστριες από όλη την πόλη βρήκαν στη δομή τον τόπο ώστε να πάρουν έστω και κάποια βασικά είδη διαβίωσης. Φυσικά, από όλη αυτή τη διαδικασία δεν έλειπαν οι μπάτσοι. Ειδικότερα, οι ομάδες ΔΕΛΤΑ που επιτηρούν μία ολόκληρη γειτονιά, πολλές φορές μας επισκέφθηκαν σε διάφορους τόνους, παρενοχλώντας τη δουλειά που έκανε ο κόσμος του αγώνα τις δύσκολες αυτές μέρες που πέρασαν, με το βλέμμα στις χειρότερες, που έρχονται.

Πέραν της δομής, η κατάληψη αποτέλεσε για μεγάλο χρονικό διάστημα τον κοινό τόπο και άλλων ομαδοποιήσεων οι οποίες βρέθηκαν χωρίς κάποιο χώρο διαθέσιμο ώστε να συζητάνε. Η έλλειψη αυτή είναι απόρροια της εκκένωσης και του σφραγίσματος του κτηρίου Γκίνη1 στο πολυτεχνείο τις πρώτες ημέρες της καραντίνας.

Μετά την εκκένωση της κατάληψης πραγματοποιείται σειρά κινήσεων αλληλεγγύης -όχι μόνο προς την κατάληψη, διευρύνοντας τα περιεχόμενα του αγώνα- βάζοντας στη δημόσια σφαίρα σειρά θεμάτων, δημιουργώντας άλλη μία κουκκίδα αντίστασης στο ψηφιδωτό του πολέμου που διεξάγεται στο αθηναϊκό κέντρο2 και τα Εξάρχεια.

Χρονολόγιο

Παρασκευή 26/6

Μετά από ενημέρωση για την εκκένωση, πραγματοποιείται συγκέντρωση αλληλεγγύης στην πλατεία Εξαρχείων με αρκετό κόσμο να συμμετέχει σε αυτή. Φωνάζονται συνθήματα, υπάρχει παρουσία μπάσων περιμετρικά της κατάληψης, συνεργεία του δήμου Αθηναίων3 για τις απαραίτητες εργασίες. Οι εργασίες αυτές είναι οι παρακάτω και μπορούν να αξιολογηθούν ποικιλοτρόπως, κοινωνικά, θεαματικά, ουσιαστικά:

  • Κατάσχεση υλικού απαραίτητου για την ύπαρξη και την όσο πιο ασφαλή παρουσία μας στον δρόμο, ενάντια στους πραιτοριανούς του καθεστώτος που μας φλομώνουν χημικά, και επιτίθενται σφυρίζοντας τα γκλοπ πάνω στα κεφάλια μας με σκοπό να διασπάσουν τις γραμμές μας. Κράνη, παλούκια, μάσκες και άλλα, είναι απαραίτητα εφόδια του αγώνα και ως τέτοια τα υπερασπιζόμαστε, καθώς δεν διαπραγματευόμαστε το να διαδηλώνουμε και να εκφραζόμαστε πολιτικά στον δρόμο, ούτε και σκοπεύουμε να δεχτούμε χωρίς αντίσταση τη φυσική βία του κράτους.
  • Φυσικά στα κατασχεθέντα προστέθηκαν και βιβλία, μπροσούρες και έντυπο υλικό αναρχικού, αντιεξουσιαστικού και αντισεξιστικού ενδιαφέροντος, καθώς αυτά αποτελούν επίσης έναν σοβαρό κίνδυνο για το καθεστώς.
  • Πέταμα τροφίμων που είχαν συγκεντρωθεί τις προηγούμενες ημέρες για τη δομή αλληλοβοήθειας που λειτουργούσε τα Σάββατα το πρωί4. Αξιέπαινη πράξη να πετιέται φαγητό στα σκουπίδια. «Εμείς τη δουλειά μας κάνουμε» απαντάνε οι υπάλληλοι του Μπακογιάννη, εμπλεκόμενοι στις δουλειές του δημάρχου, εθελοτυφλώντας για την άβυσσο που τους χωρίζει από το αφεντικό τους.
  • Αχρήστευση των υποδομών του κτηρίου ώστε να μην είναι βιώσιμο για καμία χρήση. Και ας επικοινωνούν ότι όλα γίνονται για να τα χρησιμοποιήσει ο νόμιμος ιδιοκτήτης τους, ακόμη και αυτό είναι κρατική προπαγάνδα. Έτσι, κόβεται ρεύμα και νερό, τσιμεντάρονται οι προσβάσεις σε αυτά, ώστε το να ξανασυνδεθούν να είναι σχεδόν αδύνατον. Η ΔΕΔΔΗΕ και η ΕΥΔΑΠ, επίσης κάνουν απλά τη δουλειά τους. Το κτήριο αφού αχρηστευθεί και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, τσιμεντάρεται και εξωτερικά. Τσιμεντόλιθοι σε κάθε πιθανό άνοιγμα, ερμητικά κλειστό από παντού, μένει να θυμίζει ότι εδώ, κάποτε, υπήρχε ζωή, υπήρχε κίνηση, δημιουργούνταν πράγματα και ξεπηδούσαν γεγονότα. Τα κτήρια σφραγίζονται με όρους ακραίας επιβολής ως σύμβολα, ως τρόπαια του κράτους ενάντια στον κόσμο του αγώνα, επιβάλλοντας την αχρηστία. Κτήρια που είναι εγκαταλελειμμένα και ρημάζουν υπάρχουν πολλά. Περνάμε δίπλα τους, αράζουμε στα σκαλιά τους, τα χαζεύουμε ως απομεινάρια άλλης εποχής, σκεφτόμαστε «ωραία κατάληψη θα γινόταν αυτό». Οι τσιμεντόλιθοι όμως, ευτυχώς σπάνε.

Παρασκευή 26/6/2020, βράδυ

Μετά την εκκένωση η κατάληψη συμμετέχει και καλεί στην «πορεία ενάντια στον εκβιασμό του ενοικίου» που θα γινόταν το απόγευμα. Στις 22:00 καλείται συγκέντρωση αλληλεγγύης στην εκκενωμένη Δερβενίων 56, η οποία καταλήγει σε πορεία που κινείται στα Εξάρχεια και φθάνει μέχρι την είσοδο της κατάληψης. Στο σημείο σπάστηκαν οι περιφράξεις και των δύο εκκενωμένων κτηρίων του πεζοδρόμου, και ο κόσμος αποχώρησε προς την πλατεία. Έπειτα από κάποια ώρα, ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις απέκλεισαν την περιοχή. Τα ανδρείκελα της εξουσίας στρατοπέδευσαν στη γειτονιά και στον πεζόδρομο για αρκετές ώρες.

Σάββατο 27/6/2020

Πορεία το βράδυ του Σαββάτου πραγματοποίησε ομάδα συντρόφων και συντροφισσών στον πιο εμπορικό δρόμο της Αθήνας. Τα άτομα που συμμετείχαν πέρα από μοίρασμα κειμένων, τρικάκια και σπρέυ, εξέφρασαν την οργή τους ενάντια στα αφεντικά, σπάζοντας διάφορες κυριλέ βιτρίνες εμπορικών καταστημάτων της Ερμού και κάποια ΑΤΜ. Οι βιτρίνες αυτές είναι που κρύβουν τις απλήρωτες υπερωρίες, τα μισά ένσημα, τη μαύρη εργασία που είναι κανόνας, τη θεοποίηση του εμπορεύματος, την κυριαρχία του θεάματος στις ζωές μας και τον ρόλο του χρήματος επάνω στις ζωές μας. Αυτός είναι ένας κόσμος που του αξίζει «μια» να σπάσει. Το ανεστραμμένο είδωλο του κόσμου που οραματιζόμαστε, για το οποίο εξασκήσαμε την πολεμική μας και μέσα από τα ντουβάρια και τις διαδικασίες της Δερβενίων 56.

Το λινκ της παρέμβασης: athens.indymedia.org/post/1606102

Κυριακή 28/6/2020

Ο Κ. Μπακογιάννης έκανε την εμφάνισή του σε μία υποβαθμισμένη περιοχή του κέντρου. Στον Άγιο Παύλο, την ημέρα του πανηγυριού, ο Μπακογιάννης πήγε να σώσει την εικόνα του «έργου» του σαν δήμαρχος. Η επιλογή του να δώσει 1,6 εκατομμύρια στον μεγάλο περίπατο, να κάνει φωτογραφήσεις επικοινωνιακού τύπου με παππούδες στον Άγιο Παύλο, η εκκένωση των καταλήψεων, το κατέβασμα των αφισών από τους δρόμους με χορηγία Kärcher, αποτέλεσαν τις όχι και μικρές αφορμές για την παρέμβαση συντρόφων και συντροφισσών εναντίον του δημάρχου. Μπορεί όντως η καφεΐνη να πειράζει τα νεύρα, αλλά σίγουρα τα νεύρα μας επηρεάζονται περισσότερο από τις κρατικές επιλογές που διατρέχουν τις επιλογές και της τοπικής αυτοδιοίκησης.

Το λινκ της παρέμβασης: athens.indymedia.org/post/1606128

Τρίτη 30/6/2020

Την Τρίτη μετά από καλεσμένη μικροφωνική στην πλατεία Εξαρχείων, που διαβάστηκε και μοιράστηκε το κείμενο της κατάληψης, συγκεντρώθηκε πλήθος κόσμου το οποίο έκανε άλλη μία πορεία γειτονιάς στα Εξάρχεια. Κατά τη διάρκεια της πορείας σπάστηκαν οι περιφράξεις δύο κτηρίων που είχαν εκκενωθεί παλιότερα στην περιοχή, της κατάληψης μεταναστών/τριών Σπύρου Τρικούπη 15 και της Θεμιστοκλέους 58, ενώ επιχειρήθηκε να φτάσει ο κόσμος και στη Δερβενίων 56, η οποία ήδη φυλασσόταν από μπάτσους.

Παρασκευή 3/7/2020

Το βράδυ έγινε συναυλία αλληλεγγύης στην εκκενωμένη Δερβενίων 56 στην πλατεία Εξαρχείων. Μετά το τέλος του λάιβ αρκετός κόσμος κινήθηκε μαζικά ξανά προς την κατάληψη Δερβενίων 56, ξανά διέλυσε τις περιφράξεις που επισκευάστηκαν το Σάββατο που προηγήθηκε. Οι συγκεντρωμένοι και οι συγκεντρωμένες αμύνθηκαν τις επιθέσεις των μπάτσων υπερασπιζόμενοι/ες την παρουσία τους εκεί. Το γόητρο των πάνοπλων μπάτσων που δεν «κουμαντάρουν» μία περιοχή, άλλη μία φορά ταρακουνήθηκε. Απάντησαν όπως ήταν αναμενόμενο. Περίμεναν να συγκεντρωθούν ικανές δυνάμεις ώστε να εξαπολύσουν ένα πραγματικό πογκρόμ εναντίον όποιου και όποιας κινούνταν στη γειτονιά. Εφαρμογή συλλογικής ευθύνης, μόνο και μόνο λόγω της παρουσίας ή της κίνησής σου σε μία γειτονιά της πόλης. Τραμπουκισμοί, συλλήψεις στον σωρό, ξύλο, δακρυγόνα μέσα σε μαγαζιά, συνθέτουν τη δράση των μπάτσων εκείνο το βράδυ.

Δευτέρα 6/7/2020

Ομάδα περίπου 30 συντρόφων και συντροφισσών έκανε παρέμβαση στα κεντρικά του ΟΣΕ που είναι στην οδό Καρόλου 1, στο κέντρο της πόλης. Έγινε μοίρασμα κειμένου σε εργαζόμενους και εργαζόμενες, σε περαστικούς και περαστικές ενημερώνοντάς τους/τες για τα τεκταινόμενα της ιδιοκτήτριας του κτηρίου και της διοίκησης της, σε σχέση με την εμπλοκή της στα κατασταλτικά πλάνα του κράτους. Επίσης, μερίδα κόσμου μίλησε με τον υποδιευθυντή της ΟΣΕ, ο οποίος φυσικά δήλωσε αναρμόδιος επί του θέματος.

Παρασκευή 17/7/2020

«Σήμερα, Παρασκευή 17 Ιουλίου, πραγματοποιήθηκε παρέμβαση αλληλεγγύης στην εκκενωμένη κατάληψη Δερβενίων 56, από την Συνέλευση αλληλεγγύης της εκκενωμένης κατάληψης Δερβενίων 56 στο κτήριο της ΓΑΙΑ-ΟΣΕ (θυγατρική του ΟΣΕ), η οποία είναι η διαχειρίστρια εταιρεία. Έγινε ξεκάθαρο στη διοίκηση ότι τους αναλογεί μερίδιο της ευθύνης σε σχέση με την κατασταλτική κίνηση του κράτους ενάντια σε έναν ακόμη χώρο αγώνα και ότι αυτές οι κινήσεις δεν μένουν, ούτε θα μείνουν αναπάντητες από μεριάς μας. Φυσικά, ούτε λόγος, ούτε πλάνο για πιθανή “αξιοποίηση” του ακινήτου το οποίο τόσα χρόνια είχε ζωή μέσα από τις πολιτικές δραστηριότητες που αναπτύσσονταν σε αυτό.

»Έγινε ξεκάθαρο στους διοικούντες, ότι πρέπει να υπολογίζουν τον κόσμο του αγώνα σε όποια απόφαση και αν πάρουν στο μέλλον σχετικά με το καθεστώς της κατάληψης. Οι δικαιολογίες τους δεν μας πείθουν σε σχέση με τις επιλογές της ΓΑΙΑ-ΟΣΕ, αντιθέτως, γνωρίζουμε καλά τις σχέσεις εταιρειών, αφεντικών και κράτους όταν πρόκειται για καταστολή χώρων αυτοοργάνωσης και αγώνα».

Παρασκευή 17/7/2020

Μαζικό μοίρασμα σε μορφή μικρής πορείας γειτονιάς με συνθήματα στα στενά των Εξαρχείων πραγματοποιήθηκε βραδινές ώρες από περίπου 80 άτομα. Κατά τη διάρκεια του μοιράσματος περάσαμε από διάφορα κεντρικά σημεία της γειτονιάς μοιράζοντας κείμενα, έχοντας από νωρίς έντονη αστυνομική παρουσία κοντά μας να μας επιτηρεί. Παρόλα αυτά συνεχίσαμε το μοίρασμα κειμένων ως σώμα και καταλήξαμε στην πλατεία όπου και τελείωσε η παρέμβασή μας.

Παρασκευή 24/7/2020

Νέο μαζικό μοίρασμα έγινε στη γειτονιά των Εξαρχείων σε σχέση με τις εκκενώσεις που έχουν λάβει χώρα, αλλά και τα πογκρόμ των μπάτσων εναντίον οποιουδήποτε/οποιασδήποτε κινείται στη γειτονιά. Ο κόσμος κινήθηκε κεντρικά στη γειτονιά, ξεκινώντας και ολοκήρώνοντας την παρέμβαση στην πλατεία Εξαρχείων.

Πέμπτη 23/07/2020

Σε ένδειξη αλληλεγγύης στις καταλήψεις και τους χώρους αγώνα κρεμάστηκαν πανό σε διάφορα σημεία της Αθήνας από τη Συνέλευση αλληλεγγύης της εκκενωμένης κατάληψης Δερβενίων 56. Επιλέχτηκαν πλατείες, πάρκα, εγκαταλελλημένα κτήρια ώστε να αναδείξουμε τον λόγο μας σε σχέση με τις καταλήψεις.

Το λινκ της παρέμβασης: athens.indymedia.org/post/1606474

Σάββατο 27/6, 4/7 και 11/7

Κανονικά λειτουργούσε και τα τρία Σάββατα μετά την εκκένωση της κατάληψης η Δομή αλληλοβοήθειας της κατάληψης Δερβενίων 56. Μαγειρευόταν φαγητό και μοιραζόταν στον κόσμο που συνέχιζε να έρχεται παρά τις συνθήκες που επικρατούσαν έξω από την κατάληψη. Μία μέρα από αυτές οι μπάτσοι παρενόχλησαν έντονα τη λειτουργία της δομής κάτι που ούτε ο κόσμος της γειτονιάς δέχτηκε, καλώντας τους από τα γύρω μπαλκόνια να αποχωρήσουν από τη γειτονιά. Κάποιοι και κάποιες μάλιστα κατέβηκαν στον πεζόδρομο και στήριξαν τον κόσμο της δομής.

Παράλληλα υπήρχε και μικροφωνική στα σκαλάκια της Εμμανουήλ Μπενάκη, στη λαϊκή των Εξαρχείων με μοίρασμα σε κατοίκους της περιοχής και ενημέρωση για τα γεγονότα από τη δική μας μεριά.

Ραντεβού στους δρόμους, τα οδοφράγματα και τις ανακαταλήψεις

Και αν ο Αγώνας γνωρίζει από κάτι, αυτό είναι οι ήττες μας, τα πισωγυρίσματα, οι δεύτερες σκέψεις. Αυτό όμως που ο αγώνας επιφέρει πάντα είναι να μας κάνει να ανοίγουμε τον δρόμο λίγο-λίγο, με επιμονή και υπομονή, με κόστος για τους εχθρούς μας, με νίκες για εμάς, με αλληλεγγύη και συντροφικότητα, μέχρι που αυτός ο κόσμος θα γνωρίσει τη συντριβή του, κάτω από το βάρος μίας νέας κοινωνικής οργάνωσης με άλλες αξίες και άλλα ιδανικά…

Ο δρόμος ανοίγει προχωρώντας

Φαντασία, αισιοδοξία και ρίσκο

ΥΓ: σε πολλές άλλες γειτονιές, σε άλλες πόλεις στην ελληνική επικράτεια, αλλά και στο εξωτερικό έχει γίνει πληθώρα δράσεων και παρεμβάσεων για την εκκένωση της κατάληψης Δερβενίων 56. Στο παρόν χρονολόγιο συμπεριλαμβάνονται κυρίως δράσεις και παρεμβάσεις που έχουν προκύψει από τις ανοιχτές κινηματικές διεργασίες στην Αθήνα μετά την εκκένωση. Χαιρετίζουμε όλες τις κινήσεις αλληλεγγύης.

Υποσημειώσεις

1) Το κτήριο Γκίνη εκκενώθηκε από κατάληψη στέγης μεταναστών/τριών. Παράλληλα όμως σφραγίστηκε. Ένα κτήριο το οποίο διαχρονικά ήταν τόπος συνεύρεσης του κόσμου του Αγώνα. Η αφαίρεση αυτού του ζωτικού χώρου από τα χέρια του κινήματος αποτελεί ένα καίριο ζήτημα όσον αφορά την ύπαρξη των αγωνιστικών κομματιών της κοινωνίας στο κέντρο της Αθήνας.

2) Ενδεικτικά μπορούμε να αναφέρουμε: την εκκένωση και το κλείσιμο του κτηρίου Γκίνη, το σφράγισμα όλου του ΕΜΠ και άλλων πανεπιστημιακών χώρων, τον μεγάλο περίπατο, τα πογκρόμ στις πλατείες του κέντρου (Εξάρχεια, Βικτώρια), το εμπορικό τρίγωνο, την κυριακάτικη αργία στις τουριστικές ζώνες, τους μπάτσους σε κάθε μεριά του κέντρου που επιτηρούν και επεμβαίνουν κατά το δοκούν.

3) Ο δήμος έχει πάρει ως «προσωπική» εργολαβία τις εκκενώσεις των καταλήψεων. Καλό θα είναι να το σκεφτούν όλοι και όλες οι υπεύθυνοι/ες αυτό, καθώς είναι μία πολιτική επιλογή με αρκετές προεκτάσεις και απολήξεις. Το ίδιο ισχύει και για το απλό προσωπικό, το οποίο δεν μπορεί να επικαλεστεί μόνο ότι «κάνω τη δουλειά μου». Οι δικαιολογίες τελειώνουν…

4) Η κατάληψη από τη φάση της καραντίνας λειτουργούσε όλη αυτή τη διάρκεια Δομή αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας στον χώρο του κτηρίου με διανομή τροφίμων και ειδών ανάγκης.

apatris.info/ekkenosi-dervenion-26-6

Τίποτα δεν κερδήθηκε με μια παλάμη απλωμένη, τα πάντα μπορούν να κερδηθούν με μια σφιγμένη γροθιά.

Τα ασφυκτικά μέτρα για την καταπολέμηση του κορονοϊού έφεραν στο προσκήνιο πολύ έντονα τα ταξικά χαρακτηριστικά του ζητήματος της στέγασης. Σε μια συνθήκη υποχρεωτικού εγκλεισμού, ο καθένας και η καθεμία αναμετρήθηκαν με τα τετραγωνικά που τους αναλογούν με βάση το ποσό που μπορούν να πληρώσουν για ενοίκιο, με τη θέα του δρόμου έξω από τα υπόγεια και τα ισόγεια των πολυκατοικιών τους την ίδια ώρα που στα σποτάκια «διασήμων» απεικονίζονταν διάφορα ευχάριστα ανάμεσα σε περίκλειστους κήπους και τζάκια με ακριβά μάρμαρα. Έφεραν επίσης στο προσκήνιο την απομόνωση και τη μοναξιά πλήθους ανθρώπων εντός της κατοικίας τους, την απόλυτη ανταλλαγή της καθημερινής ζωτικής επαφής με τους γύρω μας με απομακρυσμένες εικόνες στα κινητά και στα λάπτοπ, την επιτήρηση και τον έλεγχο εντός της κατοικίας όσων τηλε-εργάζονταν, συμπυκώνοντας την εμπειρία που μας επιφυλάσσει ο αλλοτριωμένος καπιταλιστικός τρόπος ζωής. Για πολλές και πολλούς, που στιβάζονται στο περιθώριο, μετανάστες-ριες, αστέγους, έδειξαν την απόλυτη έκθεση, τον κάθετο διαχωρισμό, εν τέλει την ίδια τη μοίρα που επιφυλάσσει το κυρίαρχο σύμπλεγμα για όποιον περισσεύει της παραγωγικής διαδικασίας. Κάποιοι αξίζει να ζουν, να στεγάζονται, να τρέφονται, κάποιοι μπορούν να αργοπεθαίνουν και να ανασύρονται μόνο όταν αποτελούν χρήσιμο εργατικό δυναμικό, πεδίο πειθάρχησης για τους υπολοίπους, όπως στις φυλακές και τα στρατόπεδα των μεταναστών/ριών.
Από τη μετατροπή της κατοικίας σε εμπόρευμα και τη μαζική παραγωγή της, τον επί της ουσίας εξαναγκασμό των εργατών και των φτωχοποιημένων πληθυσμών που μετανάστευαν μαζικά στις βιομηχανικές πόλεις στις αρχές του 20ου αιώνα να ανταλλάξουν την εργατική τους δύναμη για να στεγαστούν και να τραφούν με άθλιους όρους, τη σχεδόν παράλληλη ανάδυση των τομέων του real estate και της κερδοφόρας μπίζνας που κινείται γύρω από τη συσσώρευση ιδιοκτησίας, μέχρι την σύγχρονη πανώλη των τουριστικών καταλυμάτων που ξεσπιτώνει όλο και περισσότερους από μας, η διάθεση και κυκλοφορία του εμπορικού προϊόντος “στέγη” παίρνει διαφορετικές μορφές μέσα στο χωροχρόνο που απαντάταται. Οι αγώνες δεν θα μπορούσαν να μην κάνουν το ίδιο.
Στηρίζουμε τη «Διαδήλωση για τα νοίκια και τη στέγαση» από τη «συνέλευση ενάντια στον εκβιασμό του ενοικίου», 26/06 στις 19.00 στην πλατεία Βικτωρίας.

Η ΣΤΕΓΗ ΕΙΝΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΑΓΑΘΟ – ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑ
ΝΑ ΜΠΟΥΜΕ ΣΤΑ ΑΔΕΙΑ ΣΠΙΤΙΑ

H κάλυψη των αναγκών μας (τροφής, στέγασης, ψυχαγωγίας) στη βάση της αυτοοργάνωσης ανοίγει πεδία συνάντησης με τους υπόλοιπους καταπιεσμένους και καταπιεσμένες, μετασχηματίζει εμάς τους ίδιους και τους χώρους στους οποίους κατοικούμε. Οι καταλήψεις είναι χώροι που συλλογικοποιούμε τις επιθυμίες μας για αυτοοργάνωση, αλληλεγγύη, δημιουργικότητα. Είναι τα μέρη που δημιουργούνται ισχυρές δομές αλληλοβοήθειας έξω από λογικές ατομισμού και φιλανθρωπίας. Είναι τα μέρη που απελευθερώνεται η φαντασία και η έκφραση μακριά από λογικές εμπορευματοποίησης και κέρδους. Είναι τα μέρη που πραγματώνεται η επανοικειοποίηση του χώρου και του χρόνου που μας έχουν στερήσει για να δουλεύουμε για τα αφεντικά μας και να διαιωνίζουμε τα πλούτη τους. Είναι, τελικά, η πρόταση να επιβιώσουμε σε πείσμα ενός οικοσυστήματος που ζητά να μας εξοντώσει. Το όχημά μας δεν μπορεί να είναι άλλο από τις κοινότητες αγώνα, αντίστασης και αυτοοργάνωσης. Χωρίς αρχηγούς, χωρίς το χρήμα να ορίζει τις σχέσεις μας, χωρίς να στοχεύουμε την ιδιοκτησία, με σεβασμό ο ένας για την άλλη και απέναντι σε όσους μας εκμεταλλεύονται.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΔΕΡΒΕΝΙΩΝ 56, στην οποία εισέβαλαν οι μπάτσοι τα ξημερώματα της 26/06.

 

ΚΑΤΩ ΤΑ ΞΕΡΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ

Αναρχική Ομάδα ΣΑΛΒΟ